Konstanty Stecki

Konstanty Marian Mścisław Stecki, polski botanik, urodził się 29 lipca 1885 roku w Hrubieszowie. W 1907 roku ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1919 roku współpracował z Komisją Fizjograficzną Polskiej Akademii Umiejętności. W latach 1923-1950 kierował Katedrą Botaniki Leśnej i Botaniki Ogólnej Uniwersytetu Poznańskiego, a w 1925 roku uzyskał tytuł profesora.

Od 1950 roku wykładał w Wyższej Szkole Rolniczej. Należał do grona założycieli parku dendrologicznego na poznańskim Sołaczu. Badał florę Karpat, Wielkopolski i Pomorza, opracował podział Polski na strefy przyrodniczo-leśne i działał w ruchu obrony przyrody. W 1968 roku wydał monografię dotyczącą Tatr. Był przewodniczącym poznańskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Botanicznego w latach 1931-1932 oraz 1946-1953, a od 1961 roku jego członkiem honorowym. Należał także do Polskiego Towarzystwa Leśnego, Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika i Towarzystwa Tatrzańskiego. Zmarł 4 października 1978 roku w Poznaniu i został pochowany na tamtejszym cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya.

Na podstawie artykułu „Konstanty Stecki (botanik)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.